Het leven bestaat uit verschillende emoties. Soms heb je een moment, waarop je het niet ziet zitten, dat je het liefst overal mee ophoud. Dat je die vervelende pestkop volledig in elkaar slaat en dat je heb daarna van een brug afgooit.

Als ik terug kijk op mijn tijd op de middelbare school, dan denk ik dat er wel momenten zijn geweest waar het goed was dat ik niet toevallig een mes in mijn zak had zitten. Ik had het tevoorschijn gehaald, maar waarschijnlijk was ik het zo kwijt geweest, en er zelf mee gestoken.

Aan de andere kant is er de laatste tijd eigenlijk alleen maar heel veel geluk in mijn leven. Ik denk dat dit ongeveer een jaar of 3 geleden al is begonnen. Vanaf dat ik naar het VWO ben gegaan, heb ik meer zonlicht in mijn leven lijkt het wel. Van die momenten dat je stilstaat en denkt: "Wat is het leven toch mooi". Nu ik in het oosten studeer is dit eigenlijk alleen maar toegenomen. Ik kan gewoonweg genieten van het leven, wordt fluitend wakker en heb eigenlijk altijd wel een glimlach op mijn gezicht. Misschien heeft de omgeving er ook wel mee te maken, maar het zal het gevoel hoogstends versterken. De mooie grasvelden op de campus. Het rustige sfeertje, weinig auto’s en het mooie Enschede. Ik bedenk me dan ook als ik zo op de fiets zit, dat ik eigenlijk best dankbaar mag zijn. Dankbaar dat ik zo gelukkig kan zijn. Maar ook dat ik de problemen van de basisschool en de lagere klassen achter me heb kunnen laten.

Geluk is iets dat je moet koesteren. Soms komt het je gewoon aanwaaien, en soms wilde je dat het zo was. Soms is het eerlijk, maar niet altijd.

Daarom wil ik graag de volgende songtekst met jullie delen:

Guus Meeuwis – Dichterbij

Het was al lang niet droog geweest
De regen viel steeds neer
Op je pad en in je buurt
Zwaar en somber weer
Maar het ergste lijkt voorbij
De wolken drijven weg
Je zegt dat x92t nu beter is
Vriend van mij dat maakt me blij

Ik zie dat je gelukkig bent
Ik voel dat je geniet
Dichterbij
Veel dichterbij
De hemel kom ik niet

Oh lief je ziet er prachtig uit
Ik val nog steeds voor jou
Zoals je door de dag beweegt
Precies waar ik van hou
Net als de allereerste keer
Toen ik je zag; verkocht
Je maakt het mooier elke dag
Vrouw van mij je maakt me blij

Ik zie dat je gelukkig bent
Ik voel dat je geniet
Dichterbij
Veel dichterbij
De hemel kom ik niet

Je lacht als ik je binnen roep
Een hele dag gespeeld
Je wangen rood, verhalen groots
Geen minuut verveeld
Je zegt mx92n allerlaatste schot
Vloog prachtig in de hoek
Je wordt steeds mooier elke dag
Kind van mij dat maakt me blij

Ik zie dat je gelukkig bent
Ik voel dat je geniet
Dichterbij
Veel dichterbij
De hemel kom ik niet

Ik voel dat je geniet
Dichterbij
Veel dichterbij
De hemel kom ik niet

Vorige week woensdag waren de opnames voor het Friends For Warchildconcert (4 november om 19.00 uur op nederland 3) Vanuit mijn werk, ik werk tegenwoordig bij de Enschedeploeg, ben ik als vrijwilliger daar aan de slag gegaan. Ik was aan het werk als site-crew. Dit leverde mij verschillende klussen op, van het opbouwen van de barriers (metalen constructies, soort hekken, om het publiek tegen te houden, bijvoorbeeld bij het podium en rond de camera’s) tot het ophangen van blaadjes met speuken over vrienden en vriendschap in het bezoekers gedeelte van Ahoy. Tijdens het concert had ik niets te doen, alleen moest ik tijdens de finale een aantal grote warchildballonnen vanaf de tribune het publiek in gooien. Door mijn polsbandje had ik natuurlijk wel overal toegang, dus ik de show gedeeltelijk vanuit het publiek en gedeeltelijk van voor het podium, bij de cameramensen bekeken. De show was zeker de moeite waard! Na de show is het altijd opvallend hoe snel de zaal weer terug veranderd naar zijn originele setting. Ongeveer een kwartier nadat de show was afgelopen waren alle barriers alweer eruit, en ook alle camera’s waren al afgebroken. Daarnaast was het podium ook al bijna helemaal leeg.

Maar goed, wat ik me al een tijd geleden, en waar deze blog eigenlijk over gaat, is dat vrijwilligerswerk enorm nuttig is. Niet alleen voor de kinderen in Sudan, of op andere plaatsen. Of voor de organisatie waarvoor je het vrijwilligerswerk doet, maar juist ook voor jezelf. En ik weet dat het egocentrisch overkomt, maar je hebt er zelf ook enorm veel aan. Ten eerste staat het goed op je CV. Het toont aan dat je maatschappelijk betrokken bent en niet alleen aan je zelf denkt. Daarnaast kun je op deze manier goede werkervaring opdoen en kom je op plekken waar je normaal niet zo snel komt. Bijvoorbeeld backstage bij grote concerten etc. Daarbij komt dan ook nog eens dat het meestal enorm leuk is. Ik heb bijvoorbeeld aan tafel gezeten bij Marco Borsato en geborreld met Guus en Marc Meeuwis. Beide aardige mensen, ze zijn nog wel gewoon zichzelf gebleven. Tot slot is het nog enorm leerzaam. Je leert gewoon dingen die je later in het leven kunnen helpen, je bouwt een band op met mensen en je helpt anderen in nood. Ook is het voor een goed doel en geeft het jezelf een goed gevoel.

Langzaam begint het toch weer te kriebelen, over een tweetalweken is het weer tijd voor de Live van Arcana. Mijn pak heb ik al tevoorschijngehaald, mijn wapen weer gespoten. De spullen die mee moeten liggen al bijnaallemaal klaar en de briefwisselingen zijn ook weer gestart. De post naar despelleiding is al lang geleden op de bus gedaan en het vervoer is ook al weergeregeld. De tocht naar Muggestein is al weer ingezet. Muggestein, al noemt menhet tegenwoordig Zonnestein is een dorp voor met turfstekers en kikkerlikkers.Met Hein de regenate beschermer en de plek waar Peerke de veerman vermoord werdomdat hij vampier was. Het dorp met de mooie vogels rond het meer, al waren hetgeen kippen. Het meer met de jonkvrouwe erin. Waar dat vreemde harnas rondliep.Maar vooral, het dorp waar mijn karakter, Gxe9rar Hoen, zijn neef, Swentiboldtegenkwam. Het dorp waar de goede herinneringen aan verbonden zijn. Waar hijbevriend raakte met de familie Alx92Dente, van het gelijknamige handelshuis enwaar hij toetrad tot de woldwachters. Het dorp waar zijn neef zo veel jeuk haddat hij ging strippen voor de residente. Maar ook het dorp waar hij treurdeover het verlies van de familie.

Maar goed, Gxe9rar gaat nu op weg naar Zonnestein, omdat hijdaar als woldwachter de opdracht toe kreeg. Hij is benieuwd wat er gaatgebeuren. Misschien kan hij er een paar mooie kippen vinden. De grote vraag is echter, wie is de vader van het kind van Lotte? De tijd zal het leren.

Welkom
Welkom op mijn weblog, reageren mag, maar moet niet. Al stel ik het wel op prijs. Ik hoop dat jullie op deze manier begrijpen hoe mensen zoals ik, dus mensen met het syndroom van Asperger, tegen de wereld aankijken. Daarnaast is het voor mij een manier van zelfreflectie. Door mijn ervaringen op te schrijven zie ik hoe ik dingen anders had kunnen doen. Daar leer ik van en zo ga ik steeds beter met mezelf om. Op zich heeft eigenlijk ieder mens een gebruiksaanwijzing, alleen is die van mij nogal groot. Op deze manier zorg ik ervoor dat hij toch (iets) kleiner wordt.

Aardappelkroket
P.s. Je hoeft geen e-mail adres in te voeren om te reageren. Ik heb het nu uitgeschakeld.

Het studentenleven begint me steeds beter te bevallen. Alleen gaat alles zo snel. Iedere dag college, projectbijeenkomsten en practica. Als ik thuis ben is het vaak al een uur of 5. Dat is wel een verschil met 3 uur op het VWO. Jammergenoeg zijn er 3 mensen in mijn projectgroep gestopt met de opleiding. Dit betekend dat wij met zijn 4′en de extra werkdruk moeten opvangen. Vaak is het toch zo’n uur of 10 voordat ik klaar ben met alles voor de universiteit. En dan heb ik eigenlijk weinig zin om nog achter de pc te blijven zitten om nog meer tekst te schrijven. Vaak spelen we dan nog een potje Generals, Total Annihilation ofzo over het netwerk bij ons in de flat. En zo rond een uur of half 12 zijn we afgelopen dagen gaan weerwolven (geweldig spel), maar ook Munchkin, Kolonisten van Catan en Marchivelli worden regelmatig gespeeld.

Vandaag heb ik alleen een projectbijeenkomst gehad en vanmiddag moet ik nog wel wat schrijven. Daarna koken, een of ander tortillia-taart recept van Astrid. Maar eerst ga ik voor David nog even opzoek naar de tekst van ons lied dat we tijdens de live geschreven hebben.

Het leven op de campus bevalt me enorm goed. Ik heb afgelopen week lekker gebbq’d en genoten van de zon. Daarnaast kwam ik er achter dat het zwembad op 1 min fietsen ligt van mijn flat. Dus ik ben iedere dag na college maar gaan zwemmen. Een ander voordeel is dat ik een hele snelle internet verbinding tot mijn beschikking heb. Hierdoor bekijk je aan de andere kant de meest wazige filmjes. Kijk maar eens:

Nog even over afgelopen weekend. Ik merk dat ik het enorm moeilijk vindt om te beschijven wat ik allemaal beleefd heb. Misschien moet mijn karakter maar eens iets van een dagboek bij gaan houden. Hij kan toch zijn eigen perkament maken. Dan moet ik alleen nog een veerpen gaan zoeken.

.-noscript-blocked { -moz-outline-color: red !important; -moz-outline-style: solid !important; -moz-outline-width: 1px !important; background: white url("chrome://noscript/skin/icon32.png") no-repeat left top !important; opacity: 0.6 !important; cursor: pointer !important; margin-top: 0px !important; margin-bottom: 0px !important }

En dan is het onderhand weer woensdag. Je grijpt als je wakker wordt niet meer direct naar je zwaard en bent niet meer bedacht voor monsters die uit het stuikgewas komen als je op weg bent naar de collegezaal. Afgelopen weekend ben ik namelijk als Gxe9rar Hoen actief geweest op de Elerion Live van Arcana. Na een uur of vier kwam ik aan in Bladel (Brabant) en wedt ik opgepikt op het station. Toen ik mij aangekleed had kon ik direct aanschuiven bij een luxe buffet. De live kenmerkt zich vooral door de lekkere en uitgebreide maaltijden. Nogmaals hulde voor de keukenploeg!

Deze keer liep de live een beetje rustig. Hij kabbelde als een rustig beekje zonder dat er "grote gebeurtenissen" waren. Op de zaterdagavond na, toen was er een gemaskerd bal. En wie mocht het geheel bewaken. Inderdaad, ondergetekende. Door het strijdersgilde werd hij gevraagd om bij te springen, ze hadden nog iemand nodig. En als je oom gilde meester is, dan komen ze snel bij je langs.

Overdag ben ik veel met woldwachters en leden van het strijdersgilde op pad geweest om de monsters die door het bos liepen te verslaan. (inside joke: Iemand moest het doen als de generaal het niet doet)

Kortom, een geweldig weekend.

Ik zit hier nu al een tijd op de campus en de college’s zijn nu ook begonnen. Op zich is het precies het tegenovergestelde van broekhin. Kijk maar eens naar mijn rooster van afgelopen week:

Maandag 1+2 Materials Engineering I 3+4 zelfstudie 5+6 introductie project 1 7+8 instaptoets wiskunde
Dinsdag 1+2 Introductie Practicumregels 3+4 vrij 5+6+7+8 Orixebntatiepracticum
Woensdag 1 Projectvergadering 2 Projectbijeenkomst 3+4+5+6+7+8 vrij
Donderdag 1+2 Analyse van Technologie in de samenleving 3+4 zelfstudie 5+6+7+8 vrij

Materials Engineering I is een soort scheikunde (materiaalkunde om precies te zijn). Een erg interessant vak. Het project is ook erg interessant. We gaan een onderzoek doen naar de MCFC (Molten Carbonate Fuel Cel) Een soort brandstofcel dus. De practica beloven ook erg interessant te worden. We gaan een aantal leuke experimenten doen.
Analyse van Technologie in de Samenleving ls dan weer wat minder. Hij lijkt een beetje op levensbeschouwing en kwam wat saai over.

Daarnaast heb ik natuurlijk nu ook het echte studentenleven. Ik moet zeggen dat ik soms wel schik van de tijd s’avonds/s’nachts (1.30 is normaal) Maar dat zal vanzelf wel bijtrekken. Gisteravond heb ik gekookt. Chili Concarne. Het voordeel van 13 mensen in huis is dat je maar 1 maal per week met zijn 3′en moet koken en afwassen. Dan heb je ook nog eens in de 2 weken een poetstaak en moet je je eigen kamer bijhouden. Je hebt natuurlijk wel elke avond de gezelligheid in de woonkamer.

Op een terras ergens in Frankrijk in de zon
Zit een man die het tot gisteren nooit won
Maar zijn auto vloog hier vlakbij uit de bocht
Zonder hem, zonder Herman,
Want die had hem net verkocht

Herman in de zon op het terras
Leest in ‘t AD dat ‘ie niet meer in leven was
Zijn auto was volledig afgebrand
En die man die hem gekocht had,
Stond onder zijn naam in de krant

O, o, o,
Even rustig ademhalen
Het lijkt alsof het regent als altijd
Maar het regent zonnestralen

Nog geen week terug, in een park in Amsterdam
Had hij zijn leven overzien en schrok zich lam
Hij was een man wiens leven nu al was bepaald
En van al zijn jongensdromen
Was alleen het oud worden gehaald

O, o, o,
Even rustig ademhalen
Het lijkt alsof het regent als altijd
Maar het regent zonnestralen

Op een bankje in het park kwam het besluit
Noem het dapper, noem het vluchten maar ik knijp er tussenuit
Nu een week geleden en hier zat hij dan maar weer
Met meer vrijheid dan hem lief was en nu wist hij het niet meer

Herman leest wel honderd keer de krant
Het staat er echt, pagina achttien, zwartomrand
Hield ‘ie vroeger al zijn meningen
En al zijn dromen stil
Nu was ‘ie niks niet niemand nergens meer
Kan dus gaan waar ‘ie maar wil

Herman rekent af en staat dan op
Hij heeft eindelijk de wind weer in zijn kop
‘Ik heb een tweede kans gekregen
En da’s meer dan ik verdien
Maar als dit het is, is dit het
En we zullen het wel zien’

O, o, o,
Even rustig ademhalen
Het lijkt alsof het regent als altijd
Maar het regent zonnestralen

Gisteravond was de intro al weer op de helft. Dit ging samen met de Cantus. Deze werd georganiseerd door Ius Sanctus, het moresgenootschap van Taste (studentenvereniging). Een cantus is een hele vreemde ervaring. Meer info over een cantus vind je hier.

Op een of andere manier raak je wel wat aangeschoten van het bier. Niet door de hoeveelheid. Maar doordat je constant Ad Fundum drinkt, werkt het sneller. Als je daarnaast ook nog eens de heletijd opstaat en gaat zitten dan bevorderd dat de opname van alcohol wel. Daarnaast wordt er tijdens het zingen natuurlijk ook bewogen.

Het zingen is trouwens wel een aparte beschrijving waard. Ik heb liedjes gezongen die ik al 10 jaar niet meer gezongen heb. Het niveau van de liedjes is dan ook erg verschillend. Van "Berend Botje" tot "Land of Hope and Glory" en van "Schaamhaar moet er wezen" tot "De Brouwer". Ik ben dus ook allerlei nieuwe liederen tegengekomen.

Het is van belang om je goed aan de regels van het regelent te houden. Want de straffen zijn niet mals. Bier met baby voeding of brinta lijkt me erg smerig en moeilijk te adten in 7 seconden. Ook vismeppen, apporteren als een hond en andere straffen spraken me niet echt aan.

Op zich is het een hele mooie ervaring om eens meegemaakt te hebben. Maar niet iets wat ik iedere week wil gaan doen. Volgend jaar wil ik wel meedoen als doegroep papa in ieder geval.